De dood hoort bij het leven. Vroeger of later krijgen we te maken met het overlijden van een dierbaar persoon. Dat maakt het er echter niet gemakkelijker op. 

Omgaan met de dood
Vijftig jaar geleden werden sterven en uitvaart samen beleefd, in eigen huis en/of in het vertrouwde buurtschap. Fijn, maar de regels waren vaak strikt en de rituelen onwrikbaar. Een generatie later was de dood in de nieuw gebouwde crematoria en begraafplaatsen buiten stad of dorp: het afscheid kon desgewenst plaatsvinden naar eigen invulling, maar het was ook kaal en zakelijk.

Warme troost
Tegenwoordig wensen we het beste van twee werelden: de warme troost van het samen afscheid nemen, liefst in een vertrouwde omgeving, en de vrijheid om het afscheid zelf mee vorm te geven, in de geest van die ene bijzondere mens die overleden is.

Actief betrokken
De uitvaart is een wezenlijk moment. Het is fijn als naasten zélf een actieve rol kunnen spelen bij de uitvaart van hun dierbare. Zíj weten immers welke sfeer de dienst mag hebben, welke muziek mag klinken, welke symbolen passend zijn en welke bijzondere verhalen over de overledene verteld mogen worden. Actief afscheid nemen, is goed. Het geeft voldoening en troost. Modern of klassiek, uitbundig of sober, in kleine kring of met iedereen die maar aanwezig wil zijn. Alles mag, niks moet.